BAVULA SIĞDIRAMADIKLARIM !
>> 29 Ocak 2012 Pazar
İnsan nereden başlasın bilemiyor doğrusu,
Hele de bir anneysen ,tam nasıl anlatılır bulamıyor ki kelimeleri yerli yerine koysun..
Kaç haftanın, kaç günün yorgunluğu varsa üzerimde herşey hafifledi ve bir o kadar da ağırlaştı ! Karmakarışık tezatlara dönüştü....
Dışarsı buzzzz... Yüreğim ise adeta Kor ....
ÇOK BULUTLU bir hava...güneş varla yok arası, kar topluyor belliki.
İstanbul yeniden kara hazırlanıyor, şimdilik yağmıyor ama neden kalbimin açık penceresinden tipi doluyor tüm yüreğime, neden bu kadar çok üşüyorum bu gece ....sabaha dek buz tutmasam diye dua ediyorum ellerim açık göğe.
Çok erken kalkıyoruz, vakit yok ki dumanı üstünde ,keyifle bir kahvaltı yapalım , sevdiği o güvercin resimli çay tabaklarından bir çay içelim, omletler yapayım ,sarmalarını, su böreklerini bir kez daha ikram edeyim ...... olsun biz kaç aydır, hele son haftalardır niceee keyifli kahvaltılar yaptık , hem onlara sayarım ....hiçmi hiç üzülmez.
Sağa sola, elimdeki listeye defalarca bakmaktan yorulmuş halde çizmelerimi geçiriyorum ayaklarıma....Fularımı sarıyor, kapşonumu başıma geçiriyorum, O da yeni aldığım bu yılın trendi şapkasını özenle severek takıyor, şapkasını gösterip mutluca bir bakış fırlatıyor,
Oğlumcanımın aklı aslında biraz da bende !! benim ki hep ONDA ! sık sık göz göze geliyor , gülümsüyor, ya da gülümsemeye çalışıyoruz...
HAZIRIZ !
Telaşsız çıkıyoruz sabahın 5 inde , taşıdığımız bavulların ağırlığı değilde, kalbime binen yükün ağırlığı ne çok zorluyor beni...
oysa ne yükler taşıdım, ne ağırlıklar altında ezildim de gıkım çıkmadı benim.. ama bu yük beni çok ezmeye kararlı !
banamı öyle geliyor bilemiyorum ama, sanki belimde kalın bir ip bağlı ve yürüdükçe geriye çekiyor beni...gücümü tüketiyor !
Diğer yandan da hislerimi tartıyorum ve hayallerim artık gerçekleşmiş bu dileğim karşısında tüy kadar hafif ve ne kadar da coşkulular diyorum !
Hatırlıyorum da koleji 8.sınıfta teşekkürler alıp bitirdiğinde karar veriyordu , hatta bugüne dek ne yaşadıysa tek tek O hedeflerini anlatıp s, anki olmuş- olacak gibi bize gösteriyordu benim akıllı karadutum, o günler de bizler ailecek heyecanla dinliyorduk bu 14 yaşındaki kararlı delikanlyı ve '' Olur mu olur, hatta çok istiyorsan tabii ki olur , ARKANDAYIZ '' diyorduk.
Çok istiyor demek ki, o yıllarda ilk mezuniyet hediyesini bizden alıyor ve 1 aylığına arzu ettiği için Fransa 'ya gidiyor, sonrasında çok çok mutlu dönüyordu ...
İlk uzun ayrılığımızdı !!!!!! Çokk , ama ne çok özlüyorum anlatılır gibi değil..
.....
Yıllar geçiyor ; Liseydi.. falan derken, ekimde Üniversite de bitiyor ,küçük , kısa ayrılıklar da oluyor, ama, herşeyi hep hedeflediği kadar yaşıyordu , nokta vuruşları ise dikkat ediyorum da hep isabetli, asla şaşmıyordu .
Aslında o kadar soğukkanlı ( cool) sakin ve içten içe kararlı ki, hatta güvercin ayaklı derim ben ona, sessiz ve küçük adımlarla, biraz da herşeyi, sadece '' kendi içinde yaşıyordu '' annesine de, babasına da çekmiş ! Hiç bildiğinden şaşmıyordu ! Bir gün :
- '' anne ben senin bir sözünü hiç unutamadım '' diyor
- '' nedir '' diyorum
- '' sen demiştin ki : Ben HAYAL KURMAYI HİÇ SEVMEM !! ONLARI YAŞAMAYI SEÇERİM !! ki hayal kalmasın ''dersin ya , İşte bende sadece hayal kurarak değil, onları yaşamayı seçtim '' hazırım diyor !
....... (!)
Çok mutlu oluyorum ve onun başına en görkemlisinden bir tAC , kendime ise mutluluktan kocaman kanatlar takıyorum !
Nasıl beni mutlu kıldın.... cesaretinle, kararlılığınla, narin bedenindeki o kocaman 24 ayar cesur yüreğinle ,işte benim OĞLUMCANIM diyorum ..
başlıyoruz 2 ay sürecek hayallerinin hazırlıklarına..... derken her şey hazır oluyor !
Bu sabah O hayalinin gerçeğini yaşamak , için çok sevdiğin kocaman demirden kuşun , kanatlarının altına sığdırıverdik seni.....
1 seneliğine anlaştık gurbet kuşuyla, ''365 gün hasret '' koyduk adını !!!!!
Benim sensiz , senin bensiz yaşayacağın herşeyi sığdırıverdik işte 2 bavula .
Olanı sığdırdıkta, ya O bavula sığdıramadıklarım ??? !!
İçine sığmayan, istesenizde sığdıramayacağımız ne çok şey vardı, içimi titreten, beni hep dürten, bana kendimi affettirmeyen neler neler vardı bilsen , arındırsam, durulasam, tertemiz oldu desemde zorlasam sıkıştırsam da artık olmaz, sığamazlar ki....
Onlar benim yürek yorgunluklarım, onlar benim yanlışlarım, onlar benim eksiklerim, zamansız toyluklarım, yerli yerinde veremediğim sevgilerim, yerine koyamadığım kocaman boşluklarım, onlar benim keşkelerimdi..
Düzeltsem de nafile, artık çok ulaşılmazlar O umut dolu bavula hiçde sığamazlar ki !!
......
Hadi onları başaramadım bari dedim ağzının tadı yerinde olsun, tek tek sütlaçlarını, misket köfteli çorbalarını, sakızlı muhallebilerini, kestaneli -çikolata parçalı tiramisularını , sevdiğin tüm kekleri, ah olabilseydi de sığdırsam dedim, hatta camına konan çok sevdiğin o güzelim kumruların helin ve selimi :=),
mutfakta beslediğimiz hergün ekmek-simit almaya gelen martı Murtaza'yı :=) , biraz da zorlasam, yatağını, yastığını ... biliyorum biliyorum abarttım sanırım , onlar zaten hiç olmazdı :(((
Belki dışarıda kalsalar da , tam manasıyla sığdıramadığım ,benim yetersiz kaldıklarımı da, dilerim hayat bir gün kapatır !! gümüşden, altından tepsilerle sana , güzellikler olarak sunuverir, sunuverir de yüreğimdeki yangılar serinler diye düşündüm ...........
TÜRK'LÜĞÜNLE GURUR DUY !
ANLI ŞANLI BAYRAĞINI GÖĞSÜNDEN EKSİK ETME,
BAŞINI YERE SAKIN EĞME,
ÖMRÜNÜN YETTİĞİNCE, SESİNİN SON PERDESİYLE , İZİNDEYİZ ATA'M DE !
BEN AĞZINDA ZEYTİN DALI OLAN ,BEMBEYAZ GÜVERCİNLER YOLLADIM ARDINDAN ....
DİLİYORUM KANATLARIYLA SARAR, HİÇ AYIRMAZ SENİ MELEKLER YANIBAŞLARINDAN...
HAYATA TUTUN KARADUTUM...
BAK BEN SENİN ELLERİNİ BIRAKIVERDİM.......
AMA GİDERKEN YÜREĞİMİ GÖTÜRMEYİ UNUTMA ,
O ZATEN İSTESENDE İSTEMESEN DE SENİN YÜREĞİNE MÜEBBET...
Yastığının üzerindeki 3 tel saçın, 2 adet kapkara kirpiklerin için çoook teşekkür ederim benim ballı karadutum.
BANA BIRAKABİLECEĞİN EN DEĞERLİ HATIRALARIN.
Yüreğim bugünlerde çok kalabalık, içerdekiler uslanıp susunca döneceğim..
Çok sevgiler.. Read more...
